مهيا زاهدين لباف
يکي از مهمترين شئون زندگي انسان، منزلت اجتماعي اوست که با عوامل مختلفي ازجمله چگونگي حضور در جامعه خصوصاً از لحاظ ظاهري و نوع پوشش در ارتباط است. انسانها در پناه محافظ، احساس آرامش ميکنند و هر چه محافظ و پوشش کاملتر شود، درصد امنيت و حفاظت نيز بالاتر ميرود. «پوشش» از نظر لغوي به معناي پوشاندن چيزي است و اصولاً هر چيز که روي چيز ديگر را بپوشاند، «پوشاک» ميباشد.1 «لباس» از ريشة «لبس» به معناي پوشاننده است.2 به تعبير بسياري از افراد، پوشش مناسب؛ شامل آراستگي، وقار و نظم در ظاهر ميباشد. محيط کار، تحصيل و پژوهش، کوچه و خيابان و ... هر يک به اقتضاي خود، پوشش خاصي را طالبند که اين پوشش، فرهنگ خاص آن محيط را نمايان ميکند. از ميان مراکز مختلف، مهمترين بخش و سازماني که از هر جهت در رشد و تعالي و ترويج فرهنگ جوامع مؤثر ميباشد؛ مراکز آموزشي، به ويژه مراکز آموزش عالي هر کشور است...