پشيمان شدهها و از نفس افتادهها را رها كنيد

پشيمان شدهها و از نفس افتادهها را رها كنيد

محمد قاسم‌پور

ريزشها و رويشها منحصر در انقلاب اسلامي نيستند؛ از اين روست كه رهبر معظم انقلاب هم انقلاب اسلامي ايران را از آن استثنا نكردند. اشارة رهبر انقلاب در آستانه سيزده آبان به گروه پشيمانشدهها و از نفس افتادههاي انقلاب و بيان يكي از ويژگيهاي آنان يعني دنيازدگي و دنياگرايي مسالهاي است كه قرآن كريم به آن اشاره کرده و همراهي نکردن برخي افراد با مجاهدان فيسبيلالله و گريز از صحنه جهاد و شهادت را چسبيدن آنان به دنيا و برگزيدن دنيا به جاي آخرت ميخواند.

در آيه 38 سوره توبه ميفرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قيلَ لَكُمُ انْفِرُوا في سَبيلِ اللّهِ اثّاقَلْتُمْ إِلَى اْلأَرْضِ أَ رَضيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ اْلآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي اْلآخِرَةِ إِلاّ قَليلٌ

اي كساني كه ايمان آوردهايد! شما را چه شده كه وقتي به شما گويند در راه خدا بيرون شويد و كوچ كنيد به زمين سنگيني ميكنيد، مگر از آخرت به زندگي دنيا راضي شدهايد (اگر چنين است بدانيد كه) بهره گرفتن از دنيا در قبال آخرت جز اندكي نيست.)

آية شريفه نميگويد كه چرا دشمن را نميبينيد؟ بلكه ميفرمايد چرا دنيا را به جاي آخرت برگزيدهايد؟! چرا به دنيا دل بستهايد؟! در حقيقت، قرآن كريم علت اصلي از نفس افتادگي و اظهار پشيماني را بيان و مؤمنان را از مرضي آگاه ميكند كه اين افراد گرفتار آن شدهاند؛ مرضي كه دنيا را بزرگتر از آخرت جلوه ميدهد و به بودن در آن رضايت دادهاند.

در سوره قيامت نيز دليل آخرتگريزي اين جماعت، علاقه شديد و مادامالعمري آنان به لذتجويي دانسته شده است؛

بَلْ يُريدُ اْلإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ، يَسْئَلُ أَيّانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ

بلكه انسان ميخواهد مادام ‌‌العمر در معصيت به سر برد، (كه دائم با شك و انكار) ميپرسد كي روز قيامت (و حساب) خواهد بود؟

اين فسق و فجور و حس لذت‌‌خواهي او است كه باعث انكار بسياري از حقايق، و شك و شبهه در قيامت ميشود. دنياطلبي كه برخي انقلابيون را از پاي درآورده است، تا جايي كه از انقلاب اظهار خستگي كرده و چشمانشان را ميبندند، تنها به سبب سنگينشدن و چسبيدن آنان به دنيا است. نگاهي به رفتارها و گفتارها و دنياگرايي و تجملگرايي برخي انقلابيهاي ديروز و پشيمانشدههاي امروز نشان ميدهد كه اميدي به بازگشتشان به صف مبارزان نيست و آنها شامل وضع كساني ميشوند كه خداوند در آيه 70 سوره انعام، وظيفه پيامبر(ص) را تنها يادآوري ميداند و رهاكردن آنان:

وَ ذَرِ الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَعِبًا وَ لَهْوًا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ

 و رها كن كساني را كه آيين(فطري) خود را به بازي و سرگرمي گرفتند، و زندگي دنيا، آنها را مغرور ساخته، و با اين (قرآن)، به آنها يادآوري نما.

 شاخصهايي كه رهبر معظم انقلاب درباره انقلابيگري برميشمرند -‌‌همچون پاي‌‌بندي به ارزشها، هدفگيري آرمانها و همت بلند، پايبندي به استقلال كشور، حساسيت در برابر دشمن و عدم تبعيت از آن ـ در آنان ديده نميشود؛ اما در مقابل، رويشي در نسل جوان اين سرزمين و سرزمينهاي ديگر اسلامي ديده ميشود كه قابل مقايسه با اين ريزشها نيست؛ پس بايستي فقط روزهاي انقلابي بودن اين جماعت را يادآوري كرد و تمام توان خود را صرف «رويش»ها کرد.